Wiatr obserwowany na jednostce poruszającej się za pomoca napędu wiatrowego, czyli żaglowego. Kierunek, z którego wieje wiatr pozorny, jest wypadkową wiatru rzeczywistego, czyli kierunku wiatru względem powierzchni terenu lub akwenu, oraz wiatru własnego, czyli umownego wiatru o prędkości, z jaką obserwator porusza się względem tej powierzchni, ale o zwrocie przeciwnym do kierunku ruchu jednostki.
Przy stałym wietrze rzeczywistym, i stałym kursie jednostki, podczas rozpędzania się jednostki, kierunek wiatru pozornego przesuwa się do przodu. Nie dotyczy to oczywiście wiatru wiejącego prosto od tyłu jednostki.
Materiały pobrane ze strony http://www.ezagle.republika.pl/ Autor: Marcin Gębka
